Podstawą stosunku najmu powinna być umowa zawarta między właścicielem mieszkania a najemcą. Nie zawsze jednak wolą stron jest podpisanie takiego dokumentu. Za takim niesformalizowanym charakterem najmu przemawiają przede wszystkim podatki, które od takiej umowy należy odprowadzać, a także mniej formalności związanych z wynajmem.

Umowa najmu okazjonalnego jest najbardziej rygorystyczną formą regulowania stosunków między najemcą a wynajmującym. Jej celem jest ochrona interesów właściciela nieruchomości poprzez wskazanie przez najemcę adresu, pod który wyprowadzi się po zakończeniu umowy, przez co wynajmujący nie naraża się na bezprawne zajmowanie lokalu i konieczność przeprowadzania eksmisji na wypadek gdyby najemca nie chciał go opuścić dobrowolnie.

Pomieszczenie tymczasowe to termin, z którym powinien zaznajomić się każdy wynajmujący, gdyż wiedza na ten temat może okazać się konieczna w przypadku nieuczciwego najemcy, który nie będzie chciał dobrowolnie opuścić wynajmowanego mieszkania. Pomieszczenie tymczasowe musi bowiem zostać zapewnione pewnej grupie osób, w stosunku do których sąd zasądzi eksmisję.

Umowa najmu to ściśle określony dokument, który regulowany jest m.in. ustawą o ochronie praw lokatorów. Na jej podstawie wynajmujący oddaje na określony lub nieokreślony czas swoje mieszkanie do użytkowania najemcy. W zamian lokator płaci właścicielowi mieszkania wynagrodzenie w postaci czynszu.